Rekordowe rentowności obligacji. Ekspert ostrzega przed zmianami na światowych rynkach
Na światowym rynku długu pojawiają się sygnały, które budzą coraz większy niepokój. Rentowności 30-letnich obligacji USA osiągnęły poziomy niewidziane od 2007 roku, a podobne tendencje występują m.in. w Niemczech, Japonii i Wielkiej Brytanii. Dr Adam Drozdowski zwraca uwagę, że za zmianami stoją nie tylko finanse publiczne, ale również ogromne potrzeby kapitałowe sektora nowych technologii.
Rentowności najwyższe od lat
Sytuacja na rynku obligacji staje się coraz bardziej napięta. W Stanach Zjednoczonych rentowność papierów 30-letnich osiągnęła poziom najwyższy od 2007 roku – a więc okresu bezpośrednio poprzedzającego światowy kryzys finansowy i upadek Lehman Brothers.
Dr Adam Drozdowski, zarządzający Funduszami InValue Multi-Asset, wskazał, że nie jest to zjawisko ograniczone wyłącznie do amerykańskiego rynku:
— Dzisiaj 30-letnie obligacje amerykańskie sięgnęły najwyższych rentowności od 2007 r., czyli sprzed największego kryzysu tego stulecia i upadku Lehman Brothers — wskazuje w rozmowie z money.pl
Ekspert zwrócił uwagę także na sytuację w innych państwach. Rentowności obligacji w Japonii są najwyższe od 1996 roku, niemieckie 10-latki znalazły się najwyżej od 2011 roku, a w Wielkiej Brytanii rentowności osiągnęły poziomy niewidziane od 27 lat:
— Świadczy to o tym, że coś zasadniczo się zmienia. Przed największymi kryzysami rentowności zazwyczaj rosły. Obecna sytuacja będzie wymagała większej aktywności ze strony banków centralnych lub skoordynowanych działań — analizuje.
Jednym z czynników wpływających na rynek jest ogromne zapotrzebowanie na kapitał związany z rozwojem sztucznej inteligencji. Największe firmy technologiczne finansują budowę centrów danych oraz infrastruktury m.in. poprzez emisję długu. Tym samym o pieniądze inwestorów konkurują nie tylko państwa, ale również potężne korporacje. Według danych cztery wielkie spółki technologiczne – Amazon, Alphabet, Meta i Oracle – do początku lipca 2026 roku wyemitowały obligacje o wartości około 194 mld dolarów, czyli o 79 proc. więcej niż rok wcześniej. Goldman Sachs szacuje natomiast, że globalna podaż długu związanego z AI może w 2026 roku sięgnąć około 489–500 mld dolarów.
Drozdowski zwrócił uwagę, że finansowanie inwestycji zadłużeniem zasadniczo zmienia skalę ryzyka:
— Inwestując własne środki z przepływów pieniężnych, spółka po ewentualnym niepowodzeniu pocierpi kwartał czy dwa lata, ale przetrwa i dalej będzie generować gotówkę. Natomiast inwestowanie pod presją rynku i finansowanie tego długiem niesie poważne konsekwencje przy zupełnie innym poziomie ryzyka — wskazał.
Inflacja sposobem na ogromne zadłużenie?
Zdaniem analityka nie należy obecnie spodziewać się powrotu amerykańskiej Rezerwy Federalnej do silnego zacieśniania polityki pieniężnej. Drozdowski wskazał jednocześnie na scenariusz, w którym jednym ze sposobów zmniejszenia ciężaru globalnego zadłużenia będzie utrzymywanie inflacji przez dłuższy czas:
— Jedynym wyjściem z globalnego zadłużenia jest inflacja (nie musi ona być wysoka, ale długotrwała) – tak jak wychodzono z długu w latach 40. i 70. Będzie to bolesne dla posiadaczy gotówki — podkreślił.
Ekspert nie przesądza jednak, że obecna sytuacja musi zakończyć się globalnym kryzysem finansowym. Jego zdaniem możliwa jest przede wszystkim duża zmiana w przepływie kapitału pomiędzy poszczególnymi segmentami rynku:
— Odpływ z największych spółek nastąpi, ale na kryzys jest jeszcze za wcześnie. […] Zawsze może się jednak zdarzyć korekta na każdej klasie aktywów — zaznaczył.
W rozmowie pojawił się również wątek sytuacji Polski. Drozdowski został zapytany o konsekwencje ewentualnych problemów na światowych rynkach w kontekście wysokiego deficytu finansów publicznych.
Jego ocena była jednoznaczna:
— Oczywiście, że wchodzimy bez zabezpieczenia. Przy bardzo dobrej koniunkturze i wysokim wzroście PKB nasz deficyt powinien być kilkakrotnie mniejszy lub zbliżony do zera, tymczasem mamy największy deficyt w historii w okresie najlepszej koniunktury — ostrzega.
Jednocześnie analityk zwrócił uwagę na mocną pozycję polskiej waluty. Ocenił, że kurs w okolicach 4,30 zł za euro oznacza silnego złotego, a obecnie nie widać mechanizmu, który miałby prowadzić do wyraźnego osłabienia europejskiej waluty.
Źródło: Republika, money.pl
Dziękujemy, że przeczytałaś/eś nasz artykuł do końca.
Bądź na bieżąco! Obserwuj nas w Wiadomościach Google.
Jesteśmy na Youtube: Bądź z nami na Youtube
Jesteśmy na Facebooku: Bądź z nami na FB
Jesteśmy na platformie X: Bądź z nami na X
