30 sierpnia 1980 roku podpisano Porozumienie Szczecińskie. Pokojowe zwycięstwo nad komunistami
30 sierpnia 1980 o godzinie 8.00 w świetlicy Stoczni Szczecińskiej im. Adolfa Warskiego podpisane zostało pierwsze z czterech porozumień sierpniowych, które otworzyły drogę do utworzenia Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego "Solidarność". Oznaczało to pokojowe zwycięstwo nad komunistami i było pierwszym takim wydarzeniem w bloku wschodnim. Władze traktowały jednak zawartą z robotnikami umowę tylko jako chwilowe ustępstwo.
Potężne strajki, strach komunistów
Porozumienie szczecińskie zostało zawarte na skutek fali strajków z lipca i sierpnia 1980 r. Władze zgodziły się na postulaty strajkujących, w tym na nowe związki zawodowe. MKS wyraził zgodę, by zamiast „wolne” związki użyto określenia „samorządne”.
Tego samego dnia V Plenum KC PZPR przyjęło do „zatwierdzającej wiadomości” podpisanie porozumienia szczecińskiego i zaakceptowanie projektu porozumienia gdańskiego.
Zawarta z władzami umowa zakładała możliwość tworzenia związków zawodowych, które będą zgodne z Konstytucją PRL, a przede wszystkim będą miały socjalistyczny charakter. Szereg punktów porozumienia dotyczyło m.in poprawy warunków socjalno-bytowych: podwyższenia rent i emerytur, poprawy zaopatrzenia ludności w mięso, ustalenia wysokości zasiłku macierzyńskiego.
Pod tekstem porozumienia podpisali się: przewodniczący MKS Marian Jurczyk, dwóch wiceprzewodniczących MKS Kazimierz Fischbein i Marian Juszczuk, a także wicepremier Kazimierz Barcikowski, zastępca członka Biura Politycznego sekretarz KC PZPR Andrzej Żabiński i I sekretarz KW PZPR w Szczecinie Janusz Brych.
Podpisanie szczecińskiego porozumienia przyczyniło się do zakończenia strajków na Pomorzu Zachodnim.
Porozumienia Sierpniowe doprowadziły do upadku rządzącego od grudnia 1970 r. Edwarda Gierka. 5 września I sekretarz KC PZPR przeszedł zawał serca. Kilkanaście godzin później VI plenum KC PZPR odwołało go z pełnionej funkcji. Na nowego I sekretarza wybrano Stanisława Kanię, który swoją misję rozpoczął od krytyki poprzedniej ekipy i zapowiedzi walki z „siłami antysocjalistycznymi”. Większość członków najwyższych władz partyjnych uznawało, że to zapowiedź przyszłej rozprawy z tworzącymi się związkami zawodowymi. Porozumienia Sierpniowe miały być więc jedynie taktycznym odwrotem od typowej dla państwa totalitarnego zasady niedopuszczania do istnienia niezależnych organizacji społecznych.
Źródło: Republika, x.com
Dziękujemy, że przeczytałaś/eś nasz artykuł do końca.
Bądź na bieżąco! Obserwuj nas w Wiadomościach Google.
Jesteśmy na Youtube: Bądź z nami na Youtube
Jesteśmy na Facebooku: Bądź z nami na FB
Jesteśmy na platformie X: Bądź z nami na X
