"Układ Podlaski", czyli jak publiczne szpitale stały się finansowym eldorado dla ludzi obecnej władzy

Istnieje jednak druga, zakulisowa strona tego systemu – rzeczywistość, w której publiczne szpitale stają się maszynkami do zarabiania ogromnych pieniędzy dla wąskiej grupy osób mocno osadzonych w strukturach politycznych. Od Łomży, przez Grajewo, aż po Białystok, partyjne legitymacje i polityczne protekcje zbiegają się z wielotysięcznymi transferami, niespotykaną kumulacją etatów oraz śledztwami prokuratorskimi w tle.

Łomżyński rekordzista: 44,5 tysiąca miesięcznie i zgoda na dwa etaty

W marcu minął rok, kiedy radny miasta Łomża Dariusz Domasiewicz rozbił bank, wygrywając konkurs na stanowisko dyrektora Szpitala Wojewódzkiego w Łomży. Już wtedy opinia publiczna była zelektryzowana kwotą jego podstawowego wynagrodzenia, która wynosiła imponujące 33 900 złotych brutto miesięcznie. Jak się jednak okazuje, był to zaledwie punkt wyjścia do budowy finansowego imperium na publicznym garnuszku.

Zarząd Województwa Podlaskiego postanowił uczcić pierwszą rocznicę jego dyrektorowania w sposób najbardziej wymierny z możliwych. Oficjalną uchwałą z 10 marca 2026 roku, do portfela dyrektora podpięto dwa zupełnie nowe strumienie gotówki, pochodzące bezpośrednio ze środków Krajowego Planu Odbudowy (KPO). Mechanizm okazał się niezwykle prosty: szpital realizuje projekty mające na celu rozwój onkologii i kardiologii, a dyrektor – za sam „nadzór” nad nimi – otrzymuje dwa osobne dodatki zadaniowe, po 5 300 złotych brutto każdy. Po zsumowaniu bazy i nowych dodatków z KPO, Dariusz Domasiewicz od stycznia tego roku inkasował za kierowanie szpitalem ponad 44,5 tysiąca złotych brutto miesięcznie.

Prawdziwym fenomenem jest jednak logistyka czasu pracy dyrektora. Dariusz Domasiewicz udowadnia, że doba w Łomży ma najwyraźniej więcej niż 24 godziny. Obejmując placówkę medyczną, otrzymał od Zarządu Województwa zgodę na łączenie kierowania szpitalem z pracą na dotychczasowym stanowisku w prywatnej firmie Greenyard Frozen Poland Sp. z o.o. (branża mrożonek). Choć zgoda miała obowiązywać pierwotnie do końca 2025 roku, tuż przed ostatnią Wigilią władze województwa podlaskiego uznały wydajność dyrektora za tak wybitną, że... przedłużyły mu zielone światło na pracę w prywatnym biznesie aż do marca 2031 roku. Pięć kolejnych lat na dwóch pełnych, absorbujących etatach.

Do tego dochodzi jeszcze dieta radnego miejskiego, bo z mandatu zaufania społecznego Domasiewicz również nie zrezygnował. W efekcie mamy do czynienia z sytuacją bezprecedensową: ten sam człowiek jednocześnie zarządza wielkim szpitalem wojewódzkim w trudnych czasach, realizuje wielomilionowe projekty z KPO, pracuje dla prywatnego giganta i reprezentuje mieszkańców w radzie miasta. O mandat posła ubiegał się z list Polski 2050 Szymona Hołowni, dziś jego głównym protektorem i politycznym mecenasem jest Jacek Piorunek z Koalicji Obywatelskiej.

Afera covidowa w Grajewie: Znikające dokumenty i 700 tysięcy straty

Jedno z kluczowych stanowisk w podlaskiej ochronie zdrowia — zastępcy dyrektora ds. inwestycji i rozwoju w Wojewódzkim Szpitalu Zespolonym w Białymstoku — objęła Milena Formejster, wiceprzewodnicząca struktur Koalicji Obywatelskiej w Grajewie.

W maju 2025 roku nowa dyrektor Szpitala w Grajewie, Marta Romanowska, złożyła oficjalne zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa. Postępowanie dotyczy nieprawidłowości związanych z realizacją zamówień w okresie, kiedy Formejster była odpowiedzialna za zamówienia publiczne w placówce. Według ustaleń medialnych Prokuratura Okręgowa w Łomży prowadzi śledztwo dotyczące możliwości wyrządzenia szkody majątkowej wielkich rozmiarów w Szpitalu Ogólnym w Grajewie. Kwota, o której mowa w materiałach dowodowych, przekracza 700 tysięcy złotych. W dokumentacji szpitalnej miało też brakować kluczowych materiałów, w tym części ofert oraz oficjalnej korespondencji handlowej. Postępowanie od stycznia 2026 roku pozostaje zawieszone, ponieważ prokuratura oczekuje na kluczową opinię biegłego.

Polityczne umocowania Formejster w Koalicji Obywatelskiej są jednak tak silne, że trwające postępowanie, nie zatrzymało jej kariery zawodowej. 

Karuzela stanowisk: Ze stadionu prosto do Departamentu Zdrowia

Polityczno-medyczny krajobraz Województwa Podlaskiego uzupełnia przypadek Bogusławy Janowicz. To postać od lat ściśle związana ze środowiskiem politycznym prezydenta Białegostoku, Tadeusza Truskolaskiego. Jej ścieżka kariery idealnie obrazuje mechanizm, w którym kompetencje do zarządzania infrastrukturą sportową okazują się w pełni kompatybilne z nadzorem nad regionalnym systemem ochrony zdrowia.

Bogusława Janowicz przez wiele lat pełniła funkcję wiceprezesa zarządu miejskiej spółki „Stadion Miejski” w Białymstoku. Ze świata sportu i komercjalizacji loż stadionowych Janowicz płynnie przeszła w struktury Urzędu Marszałkowskiego Województwa Podlaskiego, gdzie objęła stanowisko Zastępcy Dyrektora Departamentu Zdrowia. To właśnie ten departament współdecyduje o podziale środków, obsadzie stanowisk dyrektorskich i nadzorze nad szpitalami w regionie.

System chroni swoich

W Podlaskiem mamy do czynienia z jasnym algorytmem funkcjonowania publicznej ochrony zdrowia. Placówki, zamiast skupiać się wyłącznie na pacjentach, stają się dla powiązanych z władzą osób prywatnymi folwarkami do pomnażania majątku. Kumulowanie stanowisk, przyznawanie gigantycznych premii z funduszy celowych, a w przypadku problemów z prawem – bezpieczna ewakuacja na inne dyrektorskie fotele w regionie. To modelowy, podręcznikowy układ, w którym publiczna służba zdrowia przestała pełnić swoją podstawową misję, a stała się politycznym łupem.

Źródło: Republika

Dziękujemy, że przeczytałaś/eś nasz artykuł do końca.

Bądź na bieżąco! Obserwuj nas w Wiadomościach Google. 

Jesteśmy na Youtube: Bądź z nami na Youtube

Jesteśmy na Facebooku: Bądź z nami na FB

Jesteśmy na platformie X: Bądź z nami na X