Czy sprawa "Czajki" pogrąży "Nową Solidarność" Trzaskowskiego?

Obie partie od co najmniej kilkunastu lat grają pierwsze skrzypce na polskiej scenie politycznej, obie dwukrotnie otrzymały od społeczeństwa mandat zaufania, obie też borykają się z wieloma problemami i wyzwaniami. 

Wywodzący się z Platformy Obywatelskiej, a szerzej - zbudowanej w 2018 r. Koalicji Obywatelskiej prezydent Warszawy Rafał Trzaskowski - jak się wydaje, na fali dobrego wyniku w lipcowych wyborach prezydenckich - skupia się obecnie na budowie własnego ruchu "Nowa Solidarność".

– Cel jest taki, żeby w wyborach uczestniczyła Platforma, którą wszyscy zidentyfikują jako „Nową Solidarność”. W sytuacji kryzysu sondażowego Platformy może dojść do jej transformacji w oparciu o Koalicję Obywatelską i „Nową Solidarność”, w tym także do zmiany nazwy Platformy. Możliwy jest także i odwrotny scenariusz, kiedy to w obliczu niemożności wypromowania nazwy „Nowa Solidarność”, KO i PO pozostaną głównymi podmiotami opozycji – stwierdził Chwedoruk, pytany o przyszłe relacje między Platformą a „Nową Solidarnością”.

Czy Trzaskowskiemu, mimo problemów w zarządzaniu miastem, takich jak chociażby kolejna już awaria „Czajki”, uda się zbudować ruch społeczny, czy raczej zaprzepaści swoją szansę? Na to pytanie politolog odpowiedział, że – jak wskazują dotychczasowe doświadczenia - „ dla liberalnego elektoratu awaria „Czajki” nie będzie miała większego znaczenia”.

– Jeśli jednak Rafał Trzaskowski będzie chciał odgrywać większą rolę niż bycie najpopularniejszym politykiem Platformy i być może jej szefem, niewątpliwie stolica powoli stawać się będzie swoistym laboratorium, w którym wszystko, co się wydarzy, będzie miało szersze niż jedynie wewnątrzmiejskie znaczenie. Nawet drobne uchybienia urastające do rangi symbolicznej mogą wówczas Rafałowi Trzaskowskiemu zaszkodzić – ocenił rozmówca „Tygodnika Solidarność”.

– Lista problemów, które obecnie stoją przed tym politykiem i które pojawią się, jeśli będzie chciał zostać kimś więcej niż jedynie czołową postacią w PO, jest długa i na pierwszym miejscu nie znajduje się na niej kwestia „Czajki” - wskazał. Zdaniem Rafała Chwedoruka, znacznie bardziej uciążliwa dla Trzaskowskiego może okazać się „odziedziczona” po poprzedniczce kwestia reprywatyzacyjna.

W trudnej sytuacji jest również lider PO- Borys Budka. Politolog ocenił, że ten polityk ma się czego obawiać w związku z planami politycznymi prezydenta Warszawy.

– (…) problem Borysa Budki polega na tym, że jego jedyną szansą polityczną byłaby sytuacja, kiedy to Rafał Trzaskowski postępowałby do przodu powoli i harmonijnie. Sytuacja, w której eksplodowałaby popularność Trzaskowskiego, a Platforma zaczęłaby słabnąć, spowodowałaby szybkie rozliczenie Borysa Budki. Odwrotne okoliczności, to znaczy fiasko inicjatywy Trzaskowskiego, spowoduje z kolei pytania o źródła tej porażki. W tej sytuacji również zostanie za nią obarczony odpowiedzialnością Borys Budka – wskazał prof. Chwedoruk.

Dziennikarka „TS”, Agnieszka Żurek zapytała swojego rozmówcę także o przyszłość Prawa i Sprawiedliwości. Czy ciągłe tarcia i problemy w opozycji mogą podziałać na PiS demobilizująco?

– Wśród wyborców, którzy zdecydowali ostatnio o zwycięstwie PiS-u, może pojawić się odruch antypolityczny. Wyborcy, którzy rzadziej uczestniczyli w głosowaniu, raczej średni i starsi wiekiem niż młodzi, jeśli ulegną rozczarowaniu PiS-em, mogą w ogóle nie chcieć brać udziału w kolejnych wyborach. Z kolei młodzi ludzie, którzy uzyskali prawa wyborcze wtedy, kiedy PiS już rządził i którzy wybrali tę partię w opozycji do Platformy Obywatelskiej, będą w kolejnych wyborach potrzebowali już innej motywacji niż głosowanie „przeciwko” PO – wskazał politolog.

Jak dodał Chwedoruk, poważniejsze problemy partii rządzącej dotyczą raczej sytuacji na sali sejmowej oraz sojuszników PiS w parlamencie.

– Nie da rady rządzić państwem w sytuacji, kiedy do efektywnej większości sejmowej brakuje 25 mandatów – bo tak to w tej chwili wygląda. Sytuacja, w której PiS, największa partia w Polsce, mająca największe poparcie, musi negocjować z drobnymi podmiotami, z których jeden na 100 proc. jest niezdolny do politycznego przeżycia, drugi natomiast zdolny jest najwyżej do walki o to, żeby zaistnieć w sondażach na poziomie od 3 do 5 proc. poparcia, jest dysfunkcjonalna – ocenił. Politolog zaznaczył, że dotyczy to również innych partii, takich jak PO, Lewica czy PSL, jednak żadna z nich nie sprawuje obecnie władzy.

– Jak zwykle istotnym czynnikiem stabilizującym rządy PiS w trudnych momentach stała się sytuacja wśród opozycji, która pozostaje skazana na wewnętrzną rywalizację – podkreślił.