Pełczyńska-Nałęcz wpisem na X obnaża Hołowię i Tuska

W sobotę wieczorem, kilkanaście godzin po decyzji zarządu Polski 2050 o usunięciu jej z partii, była minister funduszy i polityki regionalnej napisała:

„Zostałam skazana na wygnanie za myślozbrodnię. Obiecuję recydywę dalszego wolnego myślenia.
Drogi Szymonie, wiem, że się starasz. Ale kierownik i tak nie doceni. Tyle w temacie.”

„Kierownik” to w środowisku politycznym utrwalone, lekceważące określenie Donalda Tuska. Pełczyńska nie próbuje być dyplomatyczna. Mówi wprost: Hołownia może się starać, może wracać do partii, może zapewniać, że klub zostaje w koalicji, może nawet zabiegać o teki ministerialne – Tusk i tak potraktuje go jak podwładnego. Publiczne napisanie tego tuż po wyrzuceniu z partii to już nie wewnętrzna kłótnia. To otwarte szyderstwo z pozycji, w której znalazł się założyciel Polski 2050.

Katarzyna Pełczyńska-Nałęcz odeszła z rządu 22 października „z hukiem”, uzasadniając to tym, że „wartości są dla niej ważniejsze niż stołki”. W tle było głosowanie nad dwukadencyjnością w samorządach (część posłów Polski 2050 głosowała inaczej niż ona) oraz – według nieoficjalnych ustaleń – fakt, że Hołownia postanowił odzyskać przywództwo w partii, a Tusk nie dał jej awansu na wicepremiera. Partię formalnie zostawiła „w rękach jej założyciela, który odszedł, ale jednak wrócił”.

Dziś, po usunięciu z ugrupowania, Pełczyńska idzie dalej. Jej wpis sugeruje, że Hołownia, który przez lata budował wizerunek człowieka niezależnego, alternatywy wobec „starych układów”, po zasmakowaniu władzy (marszałek Sejmu, potem wicemarszałek, wpływy w koalicji) zrobi bardzo dużo, by tę władzę utrzymać lub odzyskać. Nawet jeśli oznacza to pełne podporządkowanie Tuskowi. „Stara się” – pisze Pełczyńska z wyczuwalną ironią – ale i tak nie zostanie doceniony. Bo w tej układance jest tylko wykonawcą.

Publiczna „przyjacielska rada” rzucona na X brzmi jak upokorzenie. Hołownia, który jeszcze niedawno zapewniał, że klub zostaje w koalicji, a stanowisko ministra funduszy powinno pozostać przy Polsce 2050 (grożąc nawet wyjściem z rządu, jeśli tak się nie stanie), zostaje pokazany jako ktoś, kto musi zabiegać o łaskę „kierownika”. 

Pełczyńska nie tylko drwi z Tuska, sprowadzając go do roli szefa, który nie nagradza lojalności. Drwi przede wszystkim z Hołowni – z jego gotowości do upokarzania się w imię utrzymania pozycji.

Ten wpis potwierdza to, co wielu obserwatorów mówiło od miesięcy: zasmakowanie władzy zmieniło kalkulacje. Wartości, o które Pełczyńska biła się jeszcze kilka dni temu, w praktyce ustępują miejsca logice utrzymania się przy stole. Hołownia może publicznie mówić o odpowiedzialności i wartościach partii, ale Pełczyńska właśnie publicznie powiedziała, jak wygląda rzeczywista hierarchia.

Źródło: Republika/X

Dziękujemy, że przeczytałaś/eś nasz artykuł do końca.

Bądź na bieżąco! Obserwuj nas w Wiadomościach Google. 

Jesteśmy na Youtube: Bądź z nami na Youtube

Jesteśmy na Facebooku: Bądź z nami na FB

Jesteśmy na platformie X: Bądź z nami na X